Danıştay 4. Daire E.2021/1552 K.2021/4172

2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, pos cihazı ile tefecilik faaliyetinde bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak vergi inceleme raporuna istinaden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2010 yılı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, çok yüksek tutarlı matrahlar beyan edilmesi, Ba-Bs formlarında tutarsızlıklar bulunması, alımda ve satımda bulunulan bir kısım mükellefler hakkında sahte belge düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu veya olumsuz tespitler bulunması, davacı şirket tarafından çek ile yapılan ödemelerle ilgili olarak yapılan incelemede gerçekte bir tahsilat yapılmadığının anlaşıldığı,

davacı şirketin POS cihazları üzerinde 2009 ila 2012 takvim yıllarında kredi kartlı işlem yapılan şahıslar ile davacı şirketin satış faturası düzenlediği gerçek kişi veya tüzel kişiler karşılaştırıldığında birkaç tespit dışında genel itibariyle herhangi bir illiyet bağının bulunmadığının tespit edilmesi, kredi kartıyla satış yapılan kişilerden alınan bilgi isteme yazılarında kredi kartıyla gerçekleştirilen satışların borç para verme işlemleri sebebiyle olduğunun beyan ve ifade edilmesi karşısında davacının POS cihazını kullandırmak suretiyle komisyon karşılığı tefecilik faaliyetinde bulunduğu sonucuna varıldığından,

davacı adına vergi inceleme raporu ile belirlenen matrah üzerinden yapılan kurumlar vergisi tarhiyatı ile üç kat kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; vergi ziyaı cezasının tekerrür uygulanmasından kaynaklanan kısmına ilişkin olarak ise,

dava konusu 2010 yılı için vergi ziyaı cezasına tekerrür hükmü uygulanmasının nedeninin davacı adına 2010/1-12 ile 2011/1-12 dönemleri için kesilen ve 17/06/2013 tarihinde tebliğ edilerek tahakkuk fişi ile kesinleşen vergi ziyaı cezalarından kaynaklandığı anlaşıldığından ve 2013 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezası da ancak anılan yılı takip eden 2014 yılından başlamak üzere kesilecek vergi ziyaı cezaları açısından tekerrüre esas alınabileceğinden, davacı adına 2010 hesap dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan bölümünde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, tefecilik faaliyetinde bulunulmadığı, vergi tekniği raporu haricinde vergi inceleme elemanı tarafından ilave bir tespit yada araştırma yapılmadığı, gerçek durum ortaya konulmadan yapılan tarhiyatın ve kesilen cezanın hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.