Danıştay 4. Daire E.2021/1917 K.2022/3144

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden resen tarh edilen 2011/ 2 ila 4. dönemlerine ilişkin olarak tek kat, 2011/ 5 ila 7, 10, 12. ve 2012/ 1, 5. dönemlerine ilişkin olarak ise tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle 1,5 kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda, dava konusu cezalı tarhiyatın,. Metal San. ve Tic.

A.Ş. tarafından düzenlenen faturalara isabet eden kısmına ilişkin hüküm fıkrası ile 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası ve vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarına ilişkin hüküm fıkraları onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, Beylikdüzü Vergi Dairesi mükellefi, … ve Küçükçekmece Vergi Dairesi mükellefi, …'den alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyata münhasıran incelendiği, adı geçen mükelleflerin, düzenlediği faturaların, gerçek mal teslimine dayanmayan sahte faturalar olduğu dolayısıyla yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, inceleme elemanının yürütmekte olduğu incelemeler sırasında farklı bir mükellef nezdinde inceleme yapılmasına ihtiyaç duyması durumunda, gerekçeleri ile beraber bağlı olduğu birime bildirmesinin gerektiği, söz konusu bildirim neticesinde, idarenin, inceleme elemanına yetki vermesi ve görevlendirme yapması gerektiği, 31/10/2011 tarih ve 28101 sayılı T.C. Resmi Gazetesinde yayımlanan vergi inceleme yönetmeliğinin 6. maddesinin 4. fıkrasında belirtildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.