Danıştay 4. Daire E.2021/2493 K.2022/843

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2010/2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11 ve 12. dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine verilen kararda; davanın, Sultanbeyli Vergi Dairesi mükellefi … ve Bayrampaşa Vergi Dairesi mükellefi. Rek. Org. Bilg. Matb. ve Tur. Hizm. San. ve Tic. Ltd.

Şti.'nden alınan faturalara isabet eden vergi ve cezalara ilişkin kısmı onanarak kesinleştiğinden, uyuşmazlığın, Maslak Vergi Dairesi mükellefi …, Küçükçekmece Vergi Dairesi mükellefi …, Şişli Vergi Dairesi mükellefi … ve Üsküdar Vergi Dairesi mükellefi … tarafından düzenlenen faturalara isabet eden vergi ve cezalara ilişkin kısmının incelendiği, adı geçen mükelleflerden alınan faturaların sahte olduğu kanaatine varılarak davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, hiçbir zaman bilerek sahte belge kullanmadığı, aldığı tüm faturaların gerçek olduğu ve bunların mal ve hizmet alımlarına ilişkin olduğu, emtiaların alınmadığı yönünde bir tespit yapılamadığının raporda belirtildiği, benzer konularda verilen bir çok yargı kararının bulunduğu belirtilerek aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 02/12/2019 tarih ve E:2016/6481, K:2019/8287 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.