Danıştay 4. Daire E.2021/3318 K.2021/4883

Dava konusu istem: Sahte fatura kullandığından bahisle davacı adına 2011/3. dönemine ilişkin resen tarh eden vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ...Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E...., K....sayılı kararı kısmen onanarak kesinleştiğinden, davanın Şişli Vergi Dairesi mükellefi T.H. ...Yapım Prodüksiyon Bilgi İletişim ve Matbaa San. Tic Ltd.

Şti.'den temin edilen faturalara isabet eden, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine münhasır olarak inceleme yapıldığı, anılan şirketin gerçek ticari muamele gerçekleştirmeyip münhasıran sahte belge düzenlediği sonucuna ulaşıldığından, davacının söz konusu mükelleften alıp kullandığı faturalar nedeniyle yaptığı indirimlerin reddi suretiyle tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

tekerrüre esas alınan cezanın ise 2009/7-9 dönemine ait olduğu ve 2010 yılı içerisinde kesinleştiği, tekerrür hükümlerinin uygulanması için yasal şartlar gerçekleştiğinden, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Cezalı tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporunda, hiçbir karşıt inceleme yapılmadan, somut olarak uyuşmazlık konusu alış faturalarını esas almayan bir vergi tekniği raporuna atıfla, genelleme yapılmak suretiyle düzenlenmiş bir vergi inceleme raporu olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.