Danıştay 4. Daire E.2021/385 K.2022/4340

Dava konusu istem: Davacı tarafından, iş akdinin 02/08/2019 tarihinde imzalanan ikale sözleşmesi ile sona erdirilmesi üzerine kendisine verilen ek brüt ikramiye, et parası, sana yağ bedeli, taşınma yardımı, ikramiye ve kıdem teşvik primi ödemelerinden kesinti yapılmak suretiyle tahsil edilen gelir (stopaj) vergisinin iptali ve tahsil edilen tutarın kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; işveren kurumda 20 yıl 9 ay 4 gün hizmeti bulunan davacıya 1475 sayılı İş Kanunun 14. maddesi uyarınca ödenebilecek en yüksek kıdem tazminatı tutarının fiilen ödendiği ve bu tutardan gelir vergisi kesintisi yapılmadığı, yasal zorunluluk olmaksızın yapılan diğer tazminat ödemeleri için istisna tutarının belirlenmesinde dikkate alınabilecek bir fark tutar mevcut olmadığı anlaşıldığından, ücret niteliğindeki ödemelerden yapılan gelir vergisi kesintisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ikale sözleşmesine istinaden yapılan ödemelerden kesilen gelir (stopaj) vergisinin hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.