Danıştay 4. Daire E.2021/4324 K.2023/4806

Dava konusu istem: … Kimya San. Turz. ve Taş. İnş. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd.' nin vergi borcu nedeniyle, davacı adına müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih …,…,…,…,… sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ara karar ile davalı idareden istenmesine rağmen, asıl borçlu şirket hakkında düzenlenen ihbarnamelerin ve şirkete tebliğ edildiğine ilişkin evrakların gönderilmediği, bu durumda ödeme emirleri içeriği borçların ne şekilde tahakkuk ettiğinin ortaya konulamadığı anlaşıldığından, müteselsil sorumlu sıfatıyla davacı mali müşavir adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yeminli mali müşavirlerin inceledikleri ve tasdik raporu düzenledikleri konu ve belgelerin gerçeği yansıtmaması halinde ziyaa uğratılan vergilerden ve kesilecek cezalardan müteselsilen sorumlu oldukları belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.