KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/626 E., 2021/4019 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 14 Eylül 2021
- Esas No
- 2021/626
- Karar No
- 2021/4019
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
580 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Kanuni temsilci sıfatıyla, davacı adına düzenlenen … tarih ve …,…,…,…,…,…,… sayılı ödeme emirlerinin ve …,… sayılı ödeme emirleri içeriği idari para cezalarının dışında kalan kısımlarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; …,…,…,…,… sayılı ödeme emirleri ile … sayılı ödeme emrinin …, …, …, …, …, …, …, … sıra numaralarına isabet eden borçlar dışındaki borçlar için davanın kabulüne ilişkin kararın bu kısımları onanarak kesinleştiğinden, … sayılı ödeme emri ve …- … sayılı ödeme emirlerinin idari para cezaları dışında kalan kısmı ile .. sayılı ödeme emrinin …, …, …, …, …, …, …, … sıra numaralarına isabet eden borçlara münhasır olarak verilen kararda;
asıl borçlu şirketin araçları, taşınmazları ve bankalardaki mevduatları nezdinde malvarlığı araştırması yapıldığı ve şirketten tahsil edilemeyen amme borcunun bulunduğu, davacının 12/04/2006 tarihli hisse devir sözleşmesiyle.
Akaryakıt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ndeki hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığı, 17/04/2006 tarihli ortaklar kurulu kararıyla yeni müdür atanmasına karar verildiği, dava konusu ödeme emirlerinin bir kısmının davacının kanuni temsilciliğinin sona erdiği 17/04/2006 tarihinden sonraki dönemlere ilişkin olması sebebiyle ödeme emirlerinin bu kısımlarında hukuka uyarlık bulunmadığı, 17/04/2006 tarihinden önceki dönemlere ilişkin olarak ise sorumluluğunun bulunduğu, … sayılı ödeme emrinin …-…-… sıra numaralı kısımlarının 01/2006-12/2006 dönemine ilişkin kurumlar vergisi tarhiyatından kaynaklandığı,
davacının ise 17/04/2006 tarihinde kanuni temsilciliğinin sona erdiği, davalı idare tarafından ödeme emrinin 01/2006-12/2006 dönemi kurumlar vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi borcuna ilişkin kısmı 01/01/2006 tarihi ila 17/04/2006 tarihi arası özel hesap dönemi kabul edilerek bu tarihler arasında gerçekleşen vergiyi doğuran olay nispetinde ödenmesi gereken kurumlar vergisi,
vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi borcu bulunmak suretiyle davacıdan kusuru oranında amme borçlarının istenilmesi gerekirken bu hususta gerekli araştırma yapılmadan 17/04/2006 tarihinden sonra doğan amme borçları da dahil edilecek şekilde 01/2006-12/2006 dönemine ilişkin amme borçlarının tamamının davacıdan istenilmesine ilişkin tanzim edilen ödeme emrinin mezkur kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, davacı adına düzenlenen … sayılı ödeme emrinin …-…-…-…-… sıra numaralı kısımlarının iptaline, diğer kısımlar yönünden davanın reddine, … sayılı ödeme emrinin …-…-… sıra numaralı kısımlarının iptaline, idari para cezası dışında kalan diğer kısımlar yönünden davanın reddine, … sayılı ödeme emrinin …-…-… sıra numaralı kısımlarının iptaline, idari para cezası dışında kalan diğer kısımlar yönünden davanın reddine, … sayılı ödeme emrinin …, …, …, …, …, …, …, … sıra numaralı kısımlarının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından, kesinleşen ve ödenmeyen amme alacağı için asıl borçlu şirketin borcu karşılayacak herhangi bir malvarlığı bulunmaması sebebiyle davacı hakkında dava konusu ödeme emirlerinin düzenlendiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2021/626, K. 2021/4019, 14 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama