Danıştay 4. Daire E.2021/8590 K.2022/72

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararına istinaden resen tarh edilen 2007/1 ila 6 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin 2007 hesap dönemine ilişkin işlemlerinin sahte belge kullanma yönünden incelenmesi için 09/05/2012 tarihli 2007 yılına ait defter ve belge isteme yazısının şirket ortağı ve müdürü olan ...'nun ikametgah adresinde annesine tebliğ edildiği, 15 günlük süre içerisinde defter ve belgelerin ibraz edilmemesi nedeniyle cezalı tarhiyatın yapıldığı,

tüzel kişilere yapılacak tebligatlarda tebliğin öncelikle şirket adresinde kurum temsilcilerine ya da ortaklarına yapılması gerektiği, tebliğin yapıldığı tarihte şirketin açık olduğunun sabit olduğu, dosyada öncelikle tebligatın şirket adresinde denendiği ya da yapılamadığına yönelik bilgi olmadığı, yapılan tebligatın 213 sayılı Kanun'un 94. maddesindeki usule uygun olmadığından yapılan tarhiyatlarda hukuka uyarlık olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından kullanılan faturaların sahte olduğu, yapılan tarhiyatların hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 26/05/2021 tarih ve E:2020/1535, K:2021/737 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek kararın bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Dava dosyasının incelenmesinden; ... tarih ve ... sayılı defter belge isteme yazı ile davacının söz konusu dönemde temsilcisi olduğu şirketin 2007 hesaplarının incelenmesinin istenildiği, bu amaçla davacı şirketin temsilcisi olan ... 'nun ikametgah adresine defter belge isteme yazısının tebliğ edilmesine rağmen ibraz edilmediği, inceleme sürerken 26/121/2012 tarihinde takdire sevk edildiği, 31/12/2012 tarihinde davacı hakkında vergi tekniği raporu düzenlendiği, söz konusu rapor dikkate alınarak yapılan cezalı tarhiyatların 26/11/2013 tarihinde davacı şirkete tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulu'nun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararıyla; davacılar tarafından, mücbir sebep olmaksızın inceleme elemanına ibraz edilmeyen yasal defterler ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde, bu defter ve belgeler davacıdan istenilip, defterlerdeki kayıtlar incelenip, bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da esas alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, oluşan içtihat aykırılığının bu doğrultuda birleştirilmesine karar verilmiştir.

Bu durumda, davacının ilk derece mahkemesince yapılan yargılama aşamasında ibraz edebileceğini belirttiği defter ve belgeler istenilerek, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararında belirtilen inceleme yapılarak karar verilmesi gerektiğinden Vergi Mahkemesi kararının cezalı tarhiyatlara ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.