Danıştay 4. Daire E.2021/9094 K.2022/1407

Dava konusu istem: Davacı adına, tahakkuk ettirilen 8.775.125,89.-TL tutarındaki vergi ziyaı cezaları ve gecikme zammının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. maddesine uygun biçimde davacının mernis adresinde kapıya pusula yapıştırma suretiyle tebliğ edildiği, durumun posta memuru tarafından tebliğ evrakının üzerine şerh ve imza edildiği görüldüğünden, en geç 18/03/2021 tarihinde dava açması gerekirken, 08/06/2021 tarihinde, otuz (30) günlük dava açma süresinden sonra açılan davada süre aşımı bulunduğundan esasının incelenmesine olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İştirak edilen fiilin kesinleşmeden iştirak suçu nedeniyle ihbarname düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğu, düzenlenen ihbarnamelerin usulüne uygun tebliğ edilmediği ve dava açma hakkının elinden alındığını ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.