Danıştay 4. Daire E.2022/1682 K.2022/3499

Dava konusu istem: Davacı adına 2012/1 ila 12. dönemlerine ilişkin re'sen tarh olunan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacıdan defter ve belgelerin istenilmesi üzerine dosyaya ibraz edildiği, davalı idarece Görüş ve Öneri Raporu tanzim edildiği, bahse konu raporda.

2012 hesap dönemine ait alış belgeleri arasında yapılan araştırmalar sonucu hakkında sahte belge düzenleme fiilinden rapor düzenlenmiş bir mükellefin tespit edilemediği ve 2011 dönemi için düzenlenen Görüş ve Öneri Raporu ile 2011/12 döneminden 2012/01 dönemine devreden indirilecek katma değer vergisinin 3.945,79-TL olarak tespit edildiği belirtilerek,

2011/12 döneminden 2012/01 dönemine devreden indirilecek katma değer vergisi 3.945,79-TL alınarak 2012 vergilendirme dönemine ilişkin katma değer vergisi beyan tablosunun yeniden oluşturularak 2012/02 döneminde ödenmesi gereken fark katma değer vergisinin 164,85-TL, 2012/03 döneminde ödenmesi gereken fark katma değer vergisinin 785,68-TL olarak tespit edildiği, rapora itiraz edilmediği,

Görüş ve Öneri Raporundaki tespitler doğrultusunda, 2012/02 döneminde ödenmesi gereken fark katma değer vergisi olan 164,85-TL, 2012/03 döneminde ödenmesi gereken fark katma değer vergisi olan 785,68-TL katma değer vergisi ve bu miktarlara uygulanan üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, artan miktarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, vergi mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.