Danıştay 4. Daire E.2022/3693 K.2022/8333

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle tarh edilen 2011/3 ila 12 dönemleri tekerrür uygulamalı vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirket hakkında 2011 yılına ilişkin defter belge ibraz edilmemesi üzerine ayrı bir vergi inceleme raporu ve cezalı tarhiyat, defter belgeler üzerinde yapılan inceleme üzerine ise ayrı bir vergi inceleme raporu ve cezalı tarhiyat bulunduğu, dolayısıyla aynı döneme ilişkin KDV indirimlerinin reddi suretiyle yapılan iki farklı cezalı tarhiyat bulunduğu, bu nedenle tüm KDV indirimlerinin reddi suretiyle yapılan dava konusu 820.045,92TL tutarında KDV ve 2.460.137,76TL tutarında vergi ziyaı cezasının;

defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme sonucu bulunan 713.735,30TL fark KDV ve 2.025.402,99TL tutarında vergi ziyaı cezasına isabet eden kısmında mükerrerlik nedeniyle hukuka uyarlık, 713.735,30TL fark KDV ve 2.025.402,99TL tutarında vergi ziyaı cezasını aşan kısmında ise, davalı idarece görüş ve öneri raporunda … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporundaki tespitlere ek bir eleştiri getirilmediği ve dayanağı kalmadığından hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.