Danıştay 4. Daire E.2022/3925 K.2023/1049

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, takdir komisyonu kararı ile tespit edilen matrah uyarınca 2010 takvim yılına ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince. Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nun bozma kararına uyularak davacı şirket hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda özetle,. Genel Müdürlüğü ve.

Bank Genel Müdürlüğü'nden alınan bilgilerde yer alan banka hareketlerinden, şirket müdürü ve ortağı ile yakın arkadaşı ve bir çalışanının banka hesaplarına yatan paraların şirketin ticari kazancı olduğu ve bu kazanç farkının şirket defter kayıt, belgelerine ve beyanlarına dahil edilmediğinin anlaşıldığı, bu hususun mükellef şirket ortağı ve müdürü …'a sorulması üzerine kendi hesapları ile mükellef kurum satış temsilcisi … ile şirketle ticari bir ilişkisi olmayan arkadaşı …'nun kişisel hesaplarına şirket müşterisi.

Limited, … ve. Company şirketlerinden yatan paraların şirketin verdiği hizmet karşılığı olduğunun anlaşıldığı, bu sebeple davalı idarece yapılan cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kabulü ile davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, takdir komisyonunun gerekli araştırmayı yapmadığı, matrah takdirinin somut tespit içermediği, vergi ve cezaların zaman aşımına uğradığı, Bölge İdare Mahkemesi kararının takdir komisyonu kararı ile çelişkili olduğu, vergi tekniği raporunun ihbarnameye eklenmemesinin hukuka aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.