Danıştay 4. Daire E.2022/3990 K.2023/369

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından elde ettiği ticari kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2010 yılı gelir vergisi ile 2010/7-9, 10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Bölge İdare Mahkemesince; davacının kendisine ait veya kiralanan gayrimenkullerin kiraya verilmesi veya leasingi ve hayat sigortası dışındaki sigortacılık faaliyetleri ile iştigal ettiği, 2012 yılı gayrimenkul alım satım faaliyetlerinin incelendiği vergi inceleme raporunda da birden fazla taşınmazın satışlarını yaptığı, ticaret erbabı olduğu ve mükellefiyetinin bulunduğu tespitleri dikkate alındığında olayda,

ticari organizasyon ve devamlılık unsurları bulunduğundan yapılan cezalı gelir vergisi tarhiyatında ve geçici vergiye bağlı bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, öte yandan geçici vergi asıllarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, takdir komisyonuna sevk işleminin zamanaşımını durdurmak için yapıldığı, 2010 yılında yapılan gayrimenkul satışı işlemlerinin devamlılık, gelir ve amaç elde edilmesinin amaçlanması ve organizasyon özelliği unsurlarını içermediği, müvekkilinin uzun yıllardır birçok şirketin şirket hissedarı ve üst düzey yöneticisi olduğu, bunun dışında herhangi bir ticari faaliyeti bulunmadığı, vergi incelemesinin eksik yapıldığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.r.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.