Danıştay 4. Daire E.2022/4127 K.2022/4325

Dava konusu istem: Davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ana takip dosya numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

Uyuşmazlıkta verilen kararların özeti:

... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu, … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu söz konusu kararına karşı yapılan temyiz başvurusu hakkında ise; Dairelerinin 08/02/2022 tarihli yazısı ile temyize başvurulduğu halde başvuru harcı ve posta masrafının yatırılmadığı, eksikliğin 7 gün içerisinde tamamlanmaması halinde 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verileceği hususu 13/02/2022 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmesine rağmen harç ve posta giderinin 7 gün içerisinde tamamlanmadığının anlaşılması üzerine … tarih ve E:…, K:…, Temyiz No: … sayılı karar ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, harcın tamamlanmasına ilişkin olarak verilen sürenin kesin olduğunun belirtilmediği, harç tamamlama yazısında eksikliğin giderilmesinin 3622 sayılı Kanun uyarınca talep edildiği, ancak bahse konu yasada harç tamamlama süresinin 15 gün olduğu, 15 gün süre verilmesi gerekirken 7 günlük süre verilmesinin yanılgıya sebebiyet verdiği, süresinde verilen temyiz talebinin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.