Danıştay 4. Daire E.2022/4495 K.2023/1102

Dava konusu istem: Davacı bankaya bağlı dar mükellef kurum … adına düzenlenen ve tebliğ edilen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan özel usulsüzlük cezalarına ilişkin ihbarnamelerin 27/10/2014 tarihinde şirket kaşesi altında banka çalışanına tebliğ edildiği, olayda usulüne uygun olarak davacıya tebliğ edilerek itirazsız kesinleşmiş ve vadesinde ödenmemiş bir amme alacağı mevcut olup, vadesinde ödenmeyen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrine karşı açılan işbu davada, davacı tarafından ileri sürülen itiraz sebepleri Kanun hükmünde geçen itiraz sebeplerinden hiçbirisine girmediğinden, ödeme emrinde hukuka aykırılık sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bahse konu ihbarnamelerin tebligatının usulsüz olduğu, tebligatı alan kişinin şirket çalışanı olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.