Danıştay 4. Daire E.2022/4627 K.2022/5170

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanun'un 153/A maddesinin 4. fıkrası kapsamında olduğundan bahisle 7.390.353,21 TL tutarında teminat verilmesinin istenilmesine, teminatın belirlenen süre içinde verilmemesi halinde istenen teminat tutarının verilen sürenin son günü vade tarihi kabul edilmek suretiyle teminat alacağı olarak tahakkuk ettirileceği ve 6183 sayılı Kanun uyarınca gecikme zammı tatbik edilerek takip ve tahakkuk edileceğine dair …tarih ve …sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; davacı şirket adına düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden 2015, 2016 ve 2017 yıllarına ilişkin tarhiyatlar yapıldığı işbu tarhiyatların dava konusu edilerek yargılamalarına devam edildiği ve kesinleşmediğinin UYAP kayıtlarının sorgulamasından anlaşıldığı,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin 4, 5 ve 6. fıkraları kapsamında davacıdan teminat istenebilmesi için her ne kadar vergi inceleme raporu düzenlenmiş ise de sahte belge düzenleme fiilini işledikleri keyfiyetinin teminat istenme tarihi itibariyle ihtilaf neticesinde yargı mercileri nezdinde kesinleşmiş olması şartının sağlanmadığı anlaşıldığından, davacı hakkında tesis edilen dava konusu teminat istenilmesine yönelik işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.