Danıştay 4. Daire E.2022/4786 K.2023/814

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle 2010/12 döneminden devreden katma değer vergisi de dikkate alınarak tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalı 2011/4 ila 8 dönemleri katma değer vergileri ile 2011/12 döneminden devreden katma değer vergisi dikkate alınarak tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalı 2012/3, 8 dönemi katma değer vergilerinin ve 2011 yılı için 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla. Mahkemelerinin önceki kararının diğer kısımları kesinleştiğinden bu aşamada uyuşmazlığın bozulan kısma münhasır kaldığı, davacı adına fatura düzenleyen Maslak Vergi Dairesi mükellefi ... Mobilya Aksesuar İnşaat San. Tic. Ltd.

Şti. hakkında yapılan incelemelerde, anılan mükellefin uyuşmazlık konusu dönemlerde gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve düzenlemiş olduğu faturaların sahte belge niteliğinde olduğu anlaşıldığından, bu mükelleften alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık görülmediği; davacı adına 2010 yılına ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatlar yönünden, Mahkemelerinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiğinden,

dava konusu cezalı tarhiyatların 2010/12 döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin "0" olarak dikkate alınmasından kaynaklanan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, söz konusu olayda vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanması yerinde olmakla birlikte, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değişen hâlinde, arttırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağının kurala bağlandığı ve lehe olan kanun hükmünün geçmişe yürüyeceği yönündeki ceza hukuku genel ilkesi dikkate alındığında,

dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan 142,89 TL'lik kısımlarında hukuka aykırılık, aşan kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ile kararın aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.