Danıştay 4. Daire E.2022/4792 K.2023/451

Dava konusu istem: Davacı tarafından, idareye yapılan başvurular neticesinde öğrendiği 33.315,05 TL borcunun kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Mahkemesince verilen kararda; davalı idare tarafından, davacı hakkında düzenlenen ödeme emirlerinin davacıya 2000-2003-2007 yıllarında ilanen tebliğ edildiğinin ancak ödeme emirlerinin ilanen tebliğine ilişkin bilgi ve belgelere ulaşılamadığının belirtildiği, ödeme emirlerinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği hususunun davalı idarece ispatlanamadığı, bu durumda davacının söz konusu ödeme emirlerinden davanın açıldığı tarihte haberdar olduğu,

dava konusu ödeme emirleri içeriği amme borçlarının dönemlerinin 1998-1999-2002 yılları ve vadelerinin 1999 ila 2002 yılları olduğu, borçların bir kısmının tarhiyattan kaynaklandığı ve vergi/ceza ihbarnamelerinin 2002 yılında ilanen tebliğ edildiği, bir kısmı ise kendi beyanı olan tahakkuklar olduğu, bunların vadelerinin de 1999 ila 2002 yılları olduğu, ödeme emirlerinin dayanağı olan tahakkuktan kaynaklanan amme borçlarının vadelerini takip eden 1999 ila 2002 yıllarını takip eden 5 yıl içerisinde en geç 31/12/2007 tarihine kadar tahsil edilmediği, davalı idarece tahsil zamanaşımını kesen bir sebebin de ortaya konulmadığı,

ödeme emirlerinin dayanağı olan tarhiyattan kaynaklanan amme borçlarının ise ihbarnamelerin ilanen tebliğ edildiği 2000-2003-2007 yıllarını takip eden 5 yıl içerisinde en geç 31/12/2012 tarihine kadar tahsil edilmediği, davalı idarece tahsil zamanaşımını kesen bir sebebin de ortaya konulmadığı, amme alacaklarının tahsil zamanaşımına uğradığı anlaşılmış olduğundan, zamanaşımına uğramış olan amme alacağının tahsili için düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, ... Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:… sayılı ısrar kararına karşı yapılan temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 02/03/2022 tarih ve E:2020/1333, K:2022/218 sayılı kararı ile ısrar hükmü yönünden reddedilerek kararın, davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenmesi için Kurulca gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosya incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.