Danıştay 4. Daire E.2022/5170 K.2023/1086

Dava konusu istem: Davacı adına, ... döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisinin 93.566,85 TL olarak dikkate alınması hususundaki ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu işlemin bağlı olduğu vergi inceleme raporuna dayanılarak tarh edilen ... dönemine ait üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatına karşı açılan davada; ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu tespit edilerek davanın kabulüne karar verildiğinden, anılan davadaki tarhiyatın dayanağı rapora bağlı olarak devreden katma değer vergisinin azaltılması suretiyle 2010/Mayıs döneminden sonraki döneme devreden katma değer vergisi tutarının 93.566,85- TL olarak dikkate alınması yönündeki iş bu dava konusu ... tarih ve ... sayılı işlemde de hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının zorunlu idari başvuru yollarını tüketmediği, düzeltme/şikayet yoluna başvurmadan dava açılamayacağı, defter/belge isteme yazısının usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.