Danıştay 4. Daire E.2022/5565 K.2022/6849

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 yılında 1.226.400,82 TL tutarındaki ticari malı haksız olarak maliyetlerine intikal ettirdiği ve ortaklarına karşılıksız olarak kullandırmış olduğu ödünç para dolayısıyla ... TL tutarındaki faiz gelirini beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2013 yılı için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen temyize konu kararda; tarhiyatın, 2013 yılında 1.226.400,82 TL tutarındaki ticari malın haksız olarak maliyetlere intikal ettirilmesine ilişkin kısmı kesinleştiğinden, uyuşmazlığın tarhiyatın, davacının ortaklarına karşılıksız olarak kullandırmış olduğu ödünç para dolayısıyla beyan dışı bırakılan 76.574,47 TL tutarındaki faiz gelirinden kaynaklanan kısmına münhasır kaldığı olayda, davacının günlük nakit ihtiyacından fazlasını kasasında tutmasının ticari teknik icaplar uyarınca mutad olmadığı,

söz konusu fazladan bulundurulan tutara ilişkin gerekliliği davacının ortaya koyması gerektiği halde böyle bir ispat yoluna gidilmediğinden cezalı tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık görülmediği, vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasının dayanağının, davacının 2012/7 dönemine ilişkin muhtasar beyannamesine kanuni süresinden sonra verdiği düzeltme beyannamesine istinaden elektronik ortamda düzenlenen 245,00 TL tutarlı vergi ziyaı cezası olduğu ve 18/09/2012 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiğinden 2013 yılına ilişkin dava konusu tarhiyatlarda tekerrüre esas alınabileceği ancak,

tekerrür uygulamasına ilişkin 26/10/2021 tarihinde yürürlüğe giren değişikliğin lehe hüküm içermesi nedeniyle geçmişe yürütülmesi gerektiğinden, "Şu kadar ki, artırım tutarı kesinleşen cezadan (kesinleşen birden fazla ceza olması durumunda bunlardan tutar itibarıyla en yükseğinden fazla olamaz." hükmü uyarınca, tekerrür nedeniyle artırılan kısmın kesinleşen cezadan fazla olamayacağı dikkate alındığında, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan miktarın 245,00 TL kısmında hukuka aykırılık, bu tutarı aşan kısmı yönünden ise hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.