Danıştay 4. Daire E.2022/6434 K.2023/2601

2) … Gıda ve İhtiyaç Maddeleri Pazarlama Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ: Av…

İSTEMİN KONUSU

... ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına, belgesiz satışı ve kanunen kabul edilmeyen gideri olduğundan bahisle vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılı için resen tarh edilen kurumlar vergisi, tekerrür hükümleri uygulanmış vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; yalnızca muhasebe kayıtlarında yer alan üç hesabın hesap hareketlerine dayanan ortakların şahsi banka hesapları incelenmediği, borç alacak ilişkisini ortaya koyan muhasebe kayıtlarından hareketle ilgili hesap tutarları kadar kayıt dışı hasılat elde edildiği sonucuna varılamayacağından tarhiyatın 1.540.421,60 TL tutarındaki belgesiz satıştan kaynaklanan kısmının hukuka aykırı olduğu,

ortaklar hesabı kullanılmadan ortaklara borç ödenen paranın bu hesap kullanılmadan yatırılan para tutarı kadar belgesiz satış yapıldığı iddia edilse de bu husus somut olarak ortaya konulmadığından bu tutarın belgesiz satış olarak kabul edilemeyeceğinden verginin bu kısmının hukuka uygun olmadığı,

"100-kasa" hesabına borç ve karşılığında "102-bankalar" hesabına alacak kaydedilmek suretiyle gerçekleştirilen 40.125,00-TL ve 144.600,39-TL tutarında ücret ödemelerinin şirketin belgesiz satışlarından kaynaklandığı halde gelir hesaplarına alacak kaydı yapmadan işletmenin hesaplarına alındığı anlaşıldığından tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, kasa hesabının alacak bakiyesi verdiği halde bankaya kasadan paralar yatırılması normal koşullarda mümkün olmadığı,

bu işlemin yapılabilmesi için şirket kasasına kaydı yapılmadan fiilen para girişinin olması gerektiği, davacı şirket temsilcisi tarafından kasanın alacak bakiyesi vermesiyle ilgili kayıtların yanlış yapılmış olabileceğinin beyan edildiği, kasanın en yüksek bakiye verdiği 11/12/2013 tarihinde davacı lehine sıfır kabul edilerek, bu tutar oranında belgesiz satış yapıldığından bahisle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği, hizmetli veya işçilerin sigorta ödemelerinin gider olarak indirilebileceği, ortaklar adına yapılan sağlık sigortası ödemelerinin ise indirilebilecek giderler arasında sayılmadığı,

şirket müdürünün kullandığı binek araca ait motorlu taşıt vergisinin safi kazanç tespitinde gider olarak yazılamayacağı, davacının ticari faaliyetiyle uyumlu olan dernek aidat ödeneğinin ticari kazancın elde edilmesi ve idame ettirilmesi için yapılan genel giderler kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, 2008/12 dönemine ilişkin olup 09/06/2013 tarihinde tebliğ edilerek kesinleşen vergi ziyaı cezasının ise tekerrüre esas alınamayacağı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, uluslararası sözleşmelere aykırı olarak verilen kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, vergi tekniği raporunda somut tespitlere yer verildiği, hukuka aykırı olarak verilen kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 13/04/2022 tarih ve E:2021/1046, K:2022/483 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek kararın, bozma kapsamı dışında kalan hükümlerinin temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.