Danıştay 4. Daire E.2022/7139 K.2023/1671

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/2, 3, 4, 5. dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu, 213 sayılı Kanun'un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasın yönünden davanın kabulüne ilişkin kısım onanarak kesinleştiğinden, cezalı tarhiyatlara münhasır hale gelen uyuşmazlıkta, davacı adına düzenlenen faturaların, gerçek bir mal teslimine yahut hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu, dolayısıyla yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, aynı Mahkeme tarafından aynı olaya ilişkin aleyhlerine bir karar verilerek çelişkili karar yasağına aykırı davranıldığı, adil yargılanma ve mülkiyet haklarının ihlal edildiği, haklarında düzenlenen vergi tekniği raporunun genel ve soyut nitelikte olduğu, faturalara ilişkin inceleme ve değerlendirme içermediği, Mahkeme kararında da adı geçen raporun esas alındığı, Mahkeme kararının usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 15/12/2020 tarih ve E:2016/21230, K:2020/5653 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.