Danıştay 4. Daire E.2023/10231 K.2024/5904

Dava konusu istem: 3083 sayılı Kanun uyarınca arazi toplulaştırma uygulama alanı ilan edilen ve Şanlıurfa Arazi Toplulaştırma ve Tarla İçi Geliştirme Hizmetleri Projesi kapsamında bulunan, Şanlıurfa İli, Suruç İlçesi, ... Köyü, eski ... (yeni ...) nolu parselde yer alan taşınmaza ilişkin arazi toplulaştırma işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu parsele karşılık üçgen şekilli bir parsel planlandığı, parselasyon planı hazırlanırken, bu parselin üçgen olmayacak şekilde de planlamasının mümkün olduğu, bu haliyle işleme zorluğu çekileceği ve parselin ekonomik kullanımının azaldığı, dolayısıyla planlanan parselin ebatları ve kullanım planlamasının iyileştirilebileceği göz önüne alındığında, bu durumun arazi toplulaştırma işleminin amacına aykırılık teşkil ettiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davanın yasal süresi içerisinde açılmadığı, tüm maliklere sabit bir şekilde toplulaştırma öncesindeki taşınmazların bulunduğu yerden ve müstakil olarak yer verilmesi imkanının bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.