Danıştay 4. Daire E.2023/106 K.2023/2014

Dava konusu istem: Davacının 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 yılı hesaplarının organizasyon halinde sahte belge düzenleme fiili yönünden incelenmesi neticesinde düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile belirlenen matrahlar esas alınan takdir komisyonu kararlarına istinaden 2012/1-3,4-6 dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu cezalı tarhiyatın, geçici vergi asıllarının 2 katına isabet eden vergi ziyaı cezaları dışındaki kısmı, Dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı Danıştay 4. Dairesi'nin 09/06/2022 tarih ve E:2018/7958, K:2022/3889 sayılı kararı ile onanmak suretiyle kesinleştiğinden, bu kısım hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı, dava konusu vergi ziyaı cezalarının, geçici vergi asıllarının 2 katına isabet eden kısmına gelince;

geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olduğu dikkate alındığında, bu vergi nedeniyle yol açılan vergi kaybından dolayı bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması hakkaniyet gereği olduğundan, vergi ziyaı cezalarının, vergi aslının 2 katına isabet eden kısımlarında hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 09/06/2022 tarih ve E:2018/7958, K:2022/3889 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.