Danıştay 4. Daire E.2023/10975 K.2024/1879

Dava konusu istem: Davacı tarafından işletilen, "..." adresinde bulunan "..." isimli işyerinin doksan gün süreyle mühürlenerek kapatılmasına ilişkin Pendik Kaymakamlığı Fuhuşla Mücadele Komisyonunun ... tarih ve ... sayılı ve ... nolu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; işyerinde fuhuş yapmak amacıyla oraya giden şahısların ifade tutanaklarına göre, işyerinde çalışan kadınların fuhuş yaptığı ve fuhuş yaptıkları kişileri de internet üzerinden sağlayıp davacıya ait işyerinde cinsel ilişki kurdukları ortada olup, Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğünün 95. ve 96. maddesinde belirtildiği şekilde davacıya ait işyerinde fuhuş yapıldığı hususunun sübut bulduğu anlaşılmakla, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Pansiyonda bulunan sadece üçüncü kişinin beyanı üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği, işlemin hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğu, ceza yargılamasında beraat ettiği, fuhuş yapıldığına ilişkin somut bir tespitin bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.