Danıştay 4. Daire E.2023/12457 K.2023/6319

Dava konusu istem: Kahramanmaraş İli, Afşin İlçesi, ... Mahallesi, Afşin-Elbistan A Termik Santrali İşletme Müdürlüğünde ana yakıt istasyonundan sızan fuel-oilin tesis sahası içerisinden geçen kanal vasıtasıyla Alemdar Deresi'ne karışarak kirliliğe sebebiyet verdiğinden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (v) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca davacıya 902.568,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ...

Sayılı,... defter sıra numaralı Kahramanmaraş Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü işleminin iptali ile dava açılmadan önce ihtirazi kayıtla ödendiği belirtilen ve söz konusu cezanın dörtte üçlük miktarına isabet eden tutarın ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dosyada yer alan bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; tehlikeli atıkları mevzuatta belirtilen standart ve yöntemlere uygun olarak arıtma yükümlülüğü bulunan davacı şirkete ait işletmede ana yakıt istasyonu ve yakıt boşaltma istasyonunda yakıt boşaltımı sırasında zemine dökülen fuel-oil'lerin seperatörde çöktürülerek tekrar alındığı ancak seperatörden kaçan fuel-oil'in mevzuatta belirtilen standart ve yöntemlere uygun olarak arıtılmadan tesis sahası içerisinden geçerek kanala karıştığı ve kanal vasıtası ile de Alemdar Çay'ına döküldüğü hususunun sabit olduğu, dava konusu işlemde hukuka aykırılık olmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince. 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20/v maddesinde, Kanunda ve ilgili yönetmeliklerde öngörülen yasaklara veya sınırlamalara aykırı olarak tehlikeli atıkları toplayan, ayıran, geçici ve ara depolama yapan, geri kazanan, yeniden kullanan, taşıyan, ambalajlayan, etiketleyen, bertaraf edenlere para cezası verilmesinin öngörüldüğü,

davacı şirket tarafından termik santralde kullanılan fuel oil'in herhangi bir faaliyet sonucunda oluştuğu kabul edilemeyeceğinden Çevre Kanunu'nda tanımı yapılan atık olarak değerlendirilemeyeceği, diğer taraftan davacının anılan maddeyi bertaraf ettiğine yönelik herhangi somut bir tespit bulunmadığından davacıya ait işletmede gerçekleşen fiilin 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (v) bendi kapsamında değerlendirilemeyeceği, tipiklik şartının olayda gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, dava konusu işlemin iptaline, indirimli olarak ödenmiş olan para cezası tutarının yasal faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının fiilinin sabit olduğu, dava konusu işlemin mevzuata uygun olarak tesis edildiği, fuel-oil'in Atık Yönetimi Yönetmeliği kapsamında tehlikeli atık olarak kabul edildiği, olayda tehlikeli atığın Alemdar Dersine bertaraf edildiği, Alemdar Deresinde su yüzeyinde fuel-oil gözlemlendiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Uyuşmalıkta, iptali istenilen para cezasına dair işlemin tesis edilmesine neden olan fiilin sabit olduğu ve söz konusu fiilin 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (v) bendi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği dolayısıyla dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı düşüncesiyle temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği oyuyla aksi yöndeki çoğunluk kararına katılmıyorum.

(XX) KARŞI OY

2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin 6. alt bendinde, "Bu bendin birinci paragrafı dışında, bu Kanun ve bu Kanun uyarınca çıkarılan yönetmeliklere aykırı olarak ülkenin egemenlik alanındaki denizlere ve yargılama yetkisine tâbi olan deniz yetki alanlarına, içme ve kullanma suyu sağlama amacına yönelik olmayan sulara atık boşaltanlara 24.000 Türk Lirası idarî para cezası verilir." hükmü;

aynı Kanunun 20. maddesinin birinci fıkrasının (v) bendinde ise, "Bu Kanunda ve ilgili yönetmeliklerde öngörülen yasaklara veya sınırlamalara aykırı olarak tehlikeli atıkları toplayan, ayıran, geçici ve ara depolama yapan, geri kazanan, yeniden kullanan, taşıyan, ambalajlayan, etiketleyen, bertaraf eden ve ömrü dolan tehlikeli atık bertaraf tesislerini kurallara uygun olarak kapatmayanlara 100.000 Türk Lirasından 1.000.000 Türk Lirasına kadar idarî para cezası verilir." hükmü yer almaktadır.

Uyuşmazlıkta, davacıya ait işletmenin ana yakıt istasyonundan sızan fuel-oilin tesis sahası içerisinden geçen kanal vasıtasıyla Alemdar Deresi'ne karıştığı ve kirliliğe neden olduğu gerekçesiyle 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (v) bendi uyarınca işlem tesis edilmiş ise de söz konusu fiilin anılan Kanunun 20. maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendinin 6. alt bendi hükmü kapsamında değerledirilmesi gerektiği, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin birinci fıkrasının (v) bendi uyarınca para cezası verilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının belirtilen gerekçe ile onanması gerektiği düşüncesiyle Dairemizin onama kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.