Danıştay 4. Daire E.2023/13015 K.2024/1842

Dava konusu istem: Isparta İli, Eğirdir İlçesinde bulunan ve davacı Sağlık Bakanlığı tarafından sağlık tesisi olarak kullanılan Verem Savaş Dispanseri'nin arsasının davalı idarenin mülkiyetinde olduğu ve davacının bu alanı fuzuli olarak işgal ettiğinden bahisle 03.03.1998-03.03.2008 tarihleri arasındaki dönem için 499.100,47-TL tutarında ecrimisil bedelinin istenildiği ... gün ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesine yapılan itirazın reddine ilişkin ...gün ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:Danıştay bozma kararı üzerine İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu Isparta ili, Eğirdir ilçesi, ... mahallesi mevkiinde bulunan ... pafta, ... ada, ..., ..., ..., ... parsel numaralı ve mülkiyeti davalı idareye ait olan 132,75 m² yüzölçümlü taşınmazın 127,00 m²'lik kısmının, herhangi bir tahsis kararı, bildirimi ve davalı idare tarafından verilmiş muvafakat olmaksızın davacı idare tarafından işgal edildiğinin 03/03/2008 tarihinde davalı idare yetkililerince yapılan tespitle sabit olduğu,

dosya kapsamından dava konusu taşınmazın 1994 yılından itibaren kullanıldığı anlaşılmakta ise de mevzuat uyarınca tespit tarihinden geriye doğru ancak 5 yıllık süre için ecrimisil istenebileceğinden, Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporuna göre 03/03/2003 ile 03/03/2008 tarih aralığı için davacı idarenin ödemesi gereken ecrimisil bedelinin 105.323,41 TL olduğu ve bu miktarın 60.862,03 TL'lik kısmının Danıştay İkinci Dairesinin 28/04/2022 tarih ve E:2021/13723, K:2022/2487 sayılı kararı ile onanmak suretiyle kesinleştiği dikkate alınarak,

Danıştay kararı ile bozulan kısım olan 438.238,44 TL'lik ecrimisil bedelinin 44.461,38 TL'lik (105.323,41 TL - 60.862,03 TL) kısmında hukuka aykırılık, 393.777,06 TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin kısmen iptaline, davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın davanın reddine ilişkin kısmının hukuka aykırı olduğu, 2008 yılına kadar kendilerine herhangi bir (tahliye, kira vb.) müracaatta bulunulmadığı, bu durumun zımnen izin verildiği anlamına geldiği, kaldı ki iznin yazılı olması gerektiğine ilişkin bir kural bulunmadığı, söz konusu taşınmazlarda kamu hizmeti sunulduğu, davalı idarenin de gerek 5018 sayılı Kanun 47. maddesi, gerek ise 5393 sayılı 75. maddesi uyarınca kamu hizmetinin yürütülmesi hususunda kamu idaresi olan Bakanlığa yardımcı olmak ile mükellef olduğu, netice itibarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.