Danıştay 4. Daire E.2023/13773 K.2025/730

Dava konusu istem: "Lisanslı Tehlikeli Atık Geri Kazanım ve Tanker Temizleme" faaliyeti yürüten davacı şirkete ait ... plaka sayılı araçta 24.08.2021 tarihinde yapılan kontrollerde, söz konusu araca ilişkin taşıma irsaliyesinde belirtilen kodlardaki atıkların yerine, şirkete ait lisans kodlarında yer almayan kodlara sahip atıkların taşındığının tespit edildiğinden bahisle, 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20.maddesinin (v) bendi uyarınca 1.207.155,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Eskişehir Valiliği işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

"Lisanslı Tehlikeli Atık Geri Kazanım ve Tanker Temizleme" faaliyeti yürüten davacı şirkete ait ... plakalı çekici ve ... plakalı dorsenin, Bursa İli'nde atık ara depolama tesisi olarak faaliyet yürüten Atıksa Entegre Atık Yönetimi Ticaret Limited Şirketinden alınan atıklarla birlikte seyir halinde iken 24.08.2021 tarihinde Eskişehir Ankara Karayolu üzerinde bulunan Karayolları Denetim İstasyonunda Eskişehir İl Jandarma Komutanlığı ekiplerince durdurulduğu ve yine aynı tarihte Eskişehir Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü personelince araç üzerinde gerçekleştirilen denetim neticesinde;

araca ait taşıma irsaliyesinde yer almayan (... ve ... kodlu) atıkların araçta bulunduğunun ve ... kodlu atık yönünden de, söz konusu araca ait lisans belgesinde anılan atığın taşıma yetkisinin bulunmadığının tespit edildiği, davacı şirketin ve şirkete ait ... plakalı çekici ve ... plakalı dorsenin atık taşıma faaliyeti konusunda lisans belgesi bulunmasına karşın, davalı idare personeli tarafından araçta gerçekleştirilen denetim esnasında ulaşılan tespitler doğrultusunda, davacı şirkete ait araca ilişkin ... tarih ve ... sayılı lisans belgesinde,

... kodlu atığın bahse konu araçta taşınabilecek atıklara ilişkin kodlar arasında yer almadığının, yine dosyada mevcut araca ait taşıma irsaliyesinde de (... ve ... kodlu) atıkların taşındığını gösteren herhangi bir ibarenin bulunmadığının anlaşıldığı, her ne kadar davacı tarafından ortaya çıkan bu durumun, Bursa İli'nde atıkların alındığı firma çalışanları tarafından araca sehven yanlış atıkların yüklenmesi neticesinde meydana geldiği ileri sürülmüş ise de atık taşıma faaliyetinin kanun koyucu tarafından sıkı kurallara bağlanmış olması nedeniyle, bu faaliyeti gerek atık teslim ederek, gerek atığı taşıyarak,

gerekse de atığı teslim alarak yerine getiren firmaların, her türlü iş ve işlemlerinde azami dikkati göstermek ve ilgili mevzuatta öngörülen yükümlülüklerini eksiksiz bir biçimde yerine getirmekle mükellef oldukları, aksi durumun ise bahsi geçen tüm firmalar bakımından müteselsilen sorumluluk doğuracağının açıkça düzenleme altına alındığı görülmekle, davacının anılan iddiasının hukuken kabul edilebilir olmadığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kanunda ve yönetmeliklerde öngörülen yasaklara ve sınırlamalara aykırı olarak tehlikeli atık taşınmasında davacının kusurunun bulunmadığı, davacıya ait lisanslı araca atıkların dava dışı atık ara depolama tesisi personelleri tarafından yüklendiği, yükleme işinin tamamen atık üreticisinin yükümlülüğünde olduğu, davacıya ait geri kazanım tesisine lisansında olmayan bir atığın boşaltılmasının mümkün olmadığı, zaten tesiste bu tarz atıkları geri kazanacak prosesin de mevcut olmadığı, herhangi bir dökme, kirletme ya da bozulmanın da söz konusu olmadığı, meydana gelen bir zarar bulunmadığından davacının müteselsil sorumluluğunun da bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.