Danıştay 4. Daire E.2023/13871 K.2025/680

Dava konusu istem: Muğla ili, Bodrum ilçesi, ... Mahallesi, ... mevkiinde bulunan ve davacı Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından işletilen hafriyat toprağı, inşaat ve yıkıntı atıkları döküm sahasında yapılan denetimde 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 8. ve 11. maddesi hükümlerinin ihlal edildiğinin tespit edildiğinden bahisle, davacı Büyükşehir Belediyesine anılan Kanunun 20. maddesinin (r) bendi ve 23. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle toplam 735.480,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Muğla Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün ... tarihli ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı belediyenin sorumluluğunda bulunan ve Muğla ili, Bodrum ilçesi, ...

Mahallesinde yer alan vahşi katı atık depolama alanında, katı atıkların kontrolsüz şekilde depolandığı ve bertarafının da mevzuatta belirtilen usule uygun şekilde yapılmadığı, davaya konu depolama sahasında olmaması gereken atıkların bulunduğu, bu haliyle görüntü kirliliğine sebebiyet verildiği, çevrenin kirletildiği ve mevzuatta öngörülen atık toplama/depolama esaslarına aykırı hareket edildiği hususlarının tespit edildiği ve davacının daha öncesinde aynı konuya ilişkin olarak,

davalı idarenin ... tarih ve ... sayılı işlemi ile cezalandırıldığı dikkate alındığında, davacıya 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20. maddesinin (r) bendi ve 23. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle toplam 735.480,00 TL idari para cezası verilmesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu, davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı Büyükşehir Belediyesi tarafından, 6360 sayılı Kanun gereği 2014 yılında bertaraf sorumluluğu kapsamında ilgili birimleri kurarak yükümlülük üstlenildiği, idari yaptırım kararına konu vahşi çöp depolama alanını rehabilite etmek, düzenli çöp toplama sistemi oluşturmak için girişimlerde bulunulduğu, alanın kendilerine 2018 yılında tahsis edildiği, tehlikeli atık kabulü yapılmadığı, hafriyat atıklarının çöplerin üzerinin kapatılması amacıyla kullanıldığı, Mumcular Mahallesinde kurulması planlanan katı atık düzenli depolama tesisi yapım işinin, sahada kültür varlığı tespit edilmesi nedeniyle iptal edildiği,

alanda çevre ve insan sağlığını tehdit etmeyecek çalışmaların sürdürüldüğü, alanın vahşi saha olması ve yeni saha yapılıncaya kadar kullanılmasının zorunlu olması sebebiyle herhangi bir izne tabi olmadığı, mevcut durum ve şartlara göre dava konusu idari para cezasının hukuka aykırı olduğu, dolayısıyla temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.