Danıştay 4. Daire E.2023/13883 K.2024/761

Dava konusu istem: Antalya ili, Serik ilçesi, … Mahallesi, … Caddesinde faaliyet gösteren kokoreç büfesinin işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmaksızın faaliyet gösterdiği gerekçesiyle kaldırılmasına ve davacıya 300,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Serik Belediye Encümeni'nin … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda.

Danıştay İkinci Dairesinin 08/12/2022 tarih ve E:2021/10848, K:2022/6340 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle, 07/09/2023 tarihli ara kararıyla davalı idareden, Belediye tarafından ...'e (yer olarak) tahsis edilen işyeri-işgaliye ile dava konusu büfenin aynı işyeri olup olmadığının sorulduğu, 26/09/2023 evrak kayıt tarihli cevabi yazı ve eklerinde, arşiv kayıtlarında ... adına düzenlenmiş tahsis belgesine rastlanılmadığı, söz konusu adresteki işyerinin, davacı ... tarafından çalıştırıldığı ve işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığının bildirildiği;

dava konusu işyerinin, davacı dışında bir başkası tarafından işletildiğinin ortaya konulamadığı, ayrıca davacı tarafından hem para cezasının hem de işleteni olmadığı iddia edilen işyerinin kaldırılmasına ilişkin işlemin iptalinin istenildiği hususlarının birlikte değerlendirilmesinden, işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı olmaksızın faaliyet gösteren işyerinin kapatılmasına ve bu fiil sebebiyle davacıya 300,00-TL para cezası verilmesine ilişkin dava konusu encümen kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği ve Mahkemece yeterli araştırma yapılmadığı, salt işyerinin unvanı ve davacının soyadının aynı olmasına bakılarak tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.