Danıştay 4. Daire E.2023/4677 K.2024/5595

Dava konusu istem: İstanbul ili, ... Mahallesi, ... pafta, ... ve ... parsel sayılı yerde bulunan 6800 m2'lik yeşil alanın fuzulen işgal edildiğinden bahisle davacıdan 01/01/2007-31/12/2011 tarihleri arasındaki dönem için 162.360,00 TL ecrimisil bedeli istenilmesine ilişkin olarak düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile bu ihbarnameye yapılan itirazın reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; davacının Belediye tasarrufunda bulunan taşınmazı anılan dönemde işgal ettiği hususu sabit bulunmakla birlikte istenilen miktarın fahiş olduğu iddiası üzerine yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen raporda; işgal edilen alanın 6.800,00 m2 olduğu ve bu alan için 01/01/2007-31/12/2011 tarihlerini kapsayan dönemde taşınmazın 118.530,82 TL'lık ecrimisil getirisi olabileceğinin tespit edildiği, bu rapor hükme esas alınarak dava konusu ecrimisil ihbarnamesinin 118.530,82 TL'lık kısmında hukuka aykırılık, 43.829,18 TL'lık kısmında ise hukuka uygunluk görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin kısmen iptaliyle davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davalı belediyenin hüküm ve tasarruf etme yetkisinin bulunmadığı, site yönetiminin tüzel kişiliğinin bulunmadığından aleyhine ecrimisil ihbarnamesi düzenlenemeyeceği, fuzulin işgalin olmadığı, alanda inşaat ve iskan ruhsatlı villaların bulunduğundan davalı idarenin rızasının olduğu, dava konusu işlemin geriye dönük beş yıldan fazla bir zaman dilimi için istenildiğinden hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyize konu kararın aleyhlerine olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile temyize konu kararın redde ilişkin kısmının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.