Danıştay 4. Daire E.2023/4722 K.2024/3824

Dava konusu istem: Adana İli, Çukurova İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazda bulunan kapalı yüzme havuzu içinde kalan oyun ve oturma alanı olarak kullanılan kısmın ve sauna bölümünde kullanılan büfenin davacı tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle (4 yıl 18 gün) 60.739,72 TL tutarında ecrimisil bedeli istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlem ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararla; kapalı yüzme havuzu içinde kalan oyun ve oturma alanı olarak kullanılan kısmın ve sauna bölümünde kullanılan büfenin davacı tarafından işgal edildiğine ilişkin taşınmaz tespit tutanağı düzenlenmediği, cevap dilekçesinde işgalin öğrenildiği tarihin 02/10/2014 olduğu, dava konusu işlemin tarihinin ise 03/09/2014 tarihi olduğu anlaşılmakta olup, dava konusu alanın davacı tarafından işgal edildiğinin somut olarak ortaya konulamadığından, davacıdan ecrimisil istenilmesine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıyla yapılan kira sözleşmesinin 17/07/2014 tarihinde feshedildiği, 02/10/2014 tarihinde mühürlenmek üzere dava konusu yere gidildiğinde kiralanan alan dışında kalan oyun ve oturma alanı olarak kullanılan kısmın ve sauna bölümünde kullanılan büfenin işgal edildiğinin belediye elemanlarınca tespit edildiği, bu tespit üzerine encümence dava konusu işlemin tesis edildiği ve işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.