Danıştay 4. Daire E.2023/4742 K.2024/5594

Dava konusu istem: İstanbul İli, Kartal İlçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel numaralı Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazın 419 m²'sinin restoran ve oto yıkama yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 17/05/2010-31/01/2013 tarihleri arasındaki dönem için davacıdan 118.458,73 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; uyuşmazlık konusu olayın çözümü teknik bilgi gerektirdiği için mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 03/07/2015 tarihli rapora göre, dava konusu taşınmazın tamamının Hazine adına kayıtlı olduğu ve 17/05/2010-31/03/2013 tarihleri arasında davacı tarafından fuzulen işgal edildiği, yapılan hesaplamalar neticesinde idarenin takdir etmiş olduğu 118.458,73 TL ecrimisil bedelinin yerinde olduğu kanaatine varıldığı anlaşıldığından, söz konusu bilirkişi raporunda yapılan değerlendirmelerin yerinde ve hükme esas alınabilecek nitelikte olduğu,

bu haliyle dava konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, taşınmazın eski sahibiyle aralarında kira sözleşmesi bulunduğu, mülkiyet Milli Emlak İdaresine geçtikten sonra adresten taşınıldığı, Mahkeme kararına dayanak alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu, ecrimisil ihbarnamesinde belirtilen kullanım alanının gerçeği yansıtmadığı, fazla ecrimisil istenildiği, dolayısıyla dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ile Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.