Danıştay 4. Daire E.2023/4782 K.2024/4576

Dava konusu istem: İstanbul ili, Beylikdüzü ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... sayılı parselde yer alan Maliye Hazinesine ait taşınmazın 198,98 metrekaresinin zemin + 3 normal kat + çatı katlı bina ve bahçe yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 22/07/2009 ila 21/07/2014 tarihleri arası için 32.949,77-TL ecrimisil alacağı istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin 21/07/2014 tarihinde düzenlenen tutanakla davacı tarafından anılan yerle ilgili fuzulen işgalde bulunulduğunun tespit edildiği, bu tespit üzerine aynı taşınmazla ilgili davalı idare teknik elemanlarınca 18/08/2009 tarihinde yapılan tespit sonucu belirlenen bedelin güncellenmesiyle davacı adına dava konusu ecrimisil bedelinin takdir edildiği ancak, davacının bu taşınmazda ne zamandan beri oturmaya başladığına dair bir tespitin bulunmadığı,

aynı taşınmazla ilgili 10/02/2009 tarihinde yapılan tespitte ise taşınmazda ...'nın oturduğunun tutanak altına alınmış olması karşısında, dava konusu taşınmazla ilgili olarak hangi tarihler arasında davacı tarafından fuzulen işgalin gerçekleştirildiği hususunun açıkça ortaya konulamadığı belirtilerek, dava konusu işlemin hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin ilgili mevzuata uygun tesis edildiği, İdare Mahkemesi kararının eksik incelemeye dayalı verildiği, usul ve hukuka uygun olmadığı, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.