Danıştay 4. Daire E.2023/4859 K.2024/5485

Dava konusu istem: İstanbul ili, Üsküdar ilçesi, ... Mahallesi, ... pafta, ... ada, ... parsel sayılı mülkiyeti Hazineye ait, 63.675,88 m2 yüzölçümlü taşınmazın, 923,00 m2'lik kısmının etrafı çevrili bahçe olarak fuzulen işgal edildiğinden bahisle, 28.06.2008-27.06.2013 dönemine ilişkin olarak, davacı adına düzenlenen 123.510,07-TL tutarlı ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile söz konusu ecrimisil ihbarnamesine karşı yapılan itirazın reddine dair ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dava dosyasındaki bilgi ve belgelerle bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinde, mülkiyeti Hazineye ait dava konusu taşınmazın davacı tarafın işgalindeki 923,00 m2'lik kısmının 28.06.2008-27.06.2013 tarihleri arası dönemde toplam 32.710,18-TL ecrimisil getirebileceği anlaşıldığıdan, dava konusu ecrimil ihbarnamesi ve ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin belirtilen bu miktara ilişkin kısımlarında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin 90.799,89-TL'lik kısımlarında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemlerin 90.799,89-TL'ye ilişkin kısmının iptaline, 32.710,18-TL'lik kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, taşınmazın tamamının Hazine adına tescilli olduğu, davacının fuzuli şagil konumunda olduğu, ecrimisil bedeli belirlenirken Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmeliğin 86. maddesindeki esas ve usuller dikkate alınarak Devlet İhale Kanununun 13. maddesine göre oluşan komisyonca tespit ve takdir edilen ecrimisil bedelinin fahiş olmadığı ve dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.