Danıştay 4. Daire E.2023/4885 K.2024/6434

Dava konusu istem: İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı 1.980 m² yüzölüçümlü taşınmazın Hayvan Barınağı yapılmak suretiyle işgal edildiğinden bahisle 17/05/2010-01/01/2015 tarihleri arası için toplam 1.587.667-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda; dava konusu hayvan barınağı hakkında Kadıköy Belediye Başkanlığı'nın ...tarih ve ... sayılı yazısıyla Ataşehir Belediyesine tahsis edildiği, öte yandan Ataşehir Belediyesinin 5747 sayılı Kanun ile kurulduğu, Küçükbakkalköy Mahallesinin Kadıköy Belediyesi'nden ayrılarak davacı belediyeye katıldığı, Ataşehir Belediyesi Veteriner Müdürlüğü'nün sokak hayvanları, sahipli ve sahipsiz hayvanlar ile çevre ve insan sağlığının korunması kapsamında kamu hizmetlerinin yürütülmesi için hayvan rehabilitasyon merkezine ihtiyaç olduğu,

davacı ilçeye bağlı ... mahallesi tapusuna kayıtlı, imar planlarında "geçici hayvan bakım evi" olarak gösterilen yerin bir bölümünün kullanılacağı yönünde resmi talepte bulunulduğu ve talebin kabul edilerek bedelsiz olarak tahsis edildiği görüldüğünden fuzuli işgalden bahsedilemeyeceği, bu nedenle de ecrimisil ihbarnamesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı tarafından, dava konusu yerin tahsisine ilişkin herhangi bir belediye meclisi kararı bulunmadığından hukuki geçerliliği olmayan belgeye dayanılarak ecrimisil ihbarnamesinin iptaline karar verilmesinde hukuka uyarlık olmadığı bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.