Danıştay 4. Daire E.2023/507 K.2023/1665

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım hasılatın kayıt dışı bırakıldığından bahisle 2012 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği raporu ile 2011/Aralık döneminden 2012/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin 70.361,69 TL kabul edilmesi suretiyle beyan tablosunun yeniden düzenlenmesi sonucu hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden …/…,….,,, dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu cezalı tarhiyatın 2011/Aralık döneminden 2012/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin 70.731,69 TL olarak kabul edilmesinden kaynaklanan kısmı yönünden, davacı şirketin 2011 yılı hesaplarının katma değer vergisi yönünden incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporunda, davacının bir kısım satış hasılatını kayıt dışı bıraktığı yönünde tespitlere yer verilerek raporun sonuç kısmında satış hasılatına ilişkin olarak 2011/5,6,7,8,9 ve 10 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatları önerildiği,

davacıya ait 2011 yılı katma değer vergisi beyan tablosunun yeniden tanzim edilmesi sonucunda 2011/Aralık döneminden 2012/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin 70.731,69 TL olarak düzeltilmesi gerektiğinin belirtildiği, davacı adına tarh edilen 2011/5,6,7,8,9 ve 10 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerine karşı açılan davada verilen ….

Vergi Mahkemesi'nin kararına karşı yapılan istinaf başvurusunu reddeden Dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı davalı idare tarafından yapılan temyiz başvurusunu kabul ederek kararı bozan Danıştay Dördüncü Dairesi'nin 10/12/2018 tarih ve E:2018/4788, K:2018/13152 sayılı kararına uyularak verilen, "istinaf başvurusunun reddine (gerekçeli)" ilişkin kararın Danıştay Dördüncü Dairesi'nin 20/09/2021 tarih ve E:2019/9564, K:2021/4193 sayılı kararı ile bozulması üzerine Dairelerince "bozma kararına uyulmasına ve davanın reddine" kararı verildiğinden,

davacının 2011 hesap dönemi katma değer vergisi beyan tablosunun buna göre yeniden düzenlenerek 2011/Aralık döneminden 2012/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin "98.565,28 TL"den "70.731,69 TL" ye azaltılmasında ve dava konusu 2012/4, 5, 7, 8, 12 dönemlerine ait cezalı tarhiyatların bundan kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı;

dava konusu cezalı tarhiyatların davacının 2012 hesap döneminde bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle yapılan kısmı bakımından, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, faaliyet konusu gayrimenkul inşaatı ve ticareti olan şirketin, faaliyet alanına giren işler ile gayrimenkul alım satımını ortakların şahsi hesaplarından gerçekleştirmesi ve elde edilen hasılatı yine ortakların şahsi hesaplarına aktarmak suretiyle bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı kazanç tutarının,

banka hesap hareketlerinden tespit edilmiş olması ve bu tutarlar için mükellef kurum temsilcisi tarafından ticari ve teknik icaplara uygun bir açıklama yapılamadığı gibi, ticari ve teknik icaplara aykırı durumun aksini ispat edecek hukuken geçerli herhangi bir bilgi veya belgenin de sunulmadığı anlaşıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatın bu kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kararın hukuka aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.