Danıştay 4. Daire E.2023/51 K.2023/2292

Dava konusu istem: Davacı adına, … İnş. Oto. ve Gıda San. Dış Tic. Ltd. Şti.nin vergi borcu için şirket ortağı sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; asıl borçlu şirket adına yapılan malvarlığı araştırmaları neticesinde adına kayıtlı 4 adet araç tespit edildiği ve davalı vergi dairesi haczinin 2008 yılında uygulandığı, anılan araçlar üzerinde başka haciz ve rehinlerin de bulunduğu, bir kısmının yakalandığı ve yeddiemine teslim edilerek satış işlemlerine başlanıldığı, 2013 yılında birtakım banka hesaplarında bulunan tutarlar üzerine haciz bildirileri mucibince hacizlerin konulduğu görülen olayda zamanaşımı bulunmadığı,

şirket hakkında yürütülen takibin kesinleştiği ve borcun tahsil edilemeyeceğinin açık olduğu, dolayısıyla davacı adına şirket ortağı sıfatıyla takip başlatılarak ödeme emri tebliğ edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı vekili tarafından, asıl borçlu şirketin mal varlığının satılarak paraya çevrilip borcun karşılanması gerekirken bu yasal prosedür beklenmeden davacı hakkında düzenlenen ödeme emrinin iptal edilmesi gerektiği, bu nedenle aksi yönde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.