Danıştay 4. Daire E.2023/5397 K.2024/7126

Dava konusu istem: İstanbul ili, Sarıyer ilçesi,... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı, mülkiyeti Hazineye ait taşınmazın 5.745,00 m²sinin tek katlı yapılar ve depolama alanı yapılmak suretiyle davacı tarafından fuzulen işgal edildiğinden bahisle 13/07/2015-31/01/2017 tarihleri arası dönem için davacıdan 676.697,99-TL ecrimisil istenilmesine ilişkin... tarihli ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesine yapılan itirazın reddine ilişkin... tarihli ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin ve ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme komisyonu kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K... sayılı kararda.

Mahkemece yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılması sonrası düzenlenen raporda; söz konusu taşınmazın imar durumu, bulunduğu mevki ve kullanım amacı ve emsal ecrimisil değerleri dikkate alınarak, 2015 yılı için aylık 17.468,85-TL, 2016 yılı için aylık 18.443,61-TL ve 2017 yılı için aylık 19.150,00-TL ecrimisil getirisinin olabileceği tespit edilip buna göre 13/07/2015 - 31/01/2017 (1 yıl 6 ay 19 gün) tarihleri arasındaki dönem için toplam 338.881,17-TL ecrimisil bedeli hesaplandığından dava konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesi ile dayanağı komisyon kararının 338.881,17-TL kısmının hukuka uygun olduğu,

bu tutarı aşan 337,816,82-TL kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddi ile dava konusu işlemlerin kısmen iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

2886 ve 3194 sayılı Kanunların ilgili madde hükümleri uyarınca, ilgilinin imar uygulaması öncesinde kendisine ait taşınmaz üzerinde yapı sahibi konumunda olması ve imar uygulaması sonrasında gerçekleştirilen parselasyon işlemiyle parselin Hazine adına tescil edilmesi halinde, taşınmaz üzerinde kalan yapıların bedelleri yapı sahibine ödenmedikçe yapıların eski sahipleri tarafından kullanılmasına devam olunacağı, bu kapsamda kalan yapıların kullanımı nedeniyle ilgililerin fuzuli şagil sayılamayacağı, uyuşmazlığa konu ... numaralı parselin imar uygulamasıyla Hazine adına tescilinden önce davacıya ait yapıların bulunduğu,

yapı bedellerinin ilgilisine ödendiğine veya ecrimisile konu yapıların bu yapılar olmadığı, tescilden sonra yapılan yapılar olduğuna ilişkin olarak da idarece somut bir tespitin bulunmadığı anlaşıldığından, 3194 sayılı Kanun'un 18/9. maddesi kapsamında kalan yapılar için davacı fuzuli şagil konumunda olmadığından, davacıdan ecrimisil istenilmesine ilişkin işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığından, aksi yönde verilen Mahkeme kararında hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davalı idarenin istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İdare Mahkemesi kararın kaldırılmasına, dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, parselasyon işlemi sonucunda davacı adına ... numaralı parselin verildiği, tevhit işlemi sonrası ise ...parsel numarasını aldığı ve halihazırda üzerinde alış veriş merkezi bulunduğu, ecrimisil ihbarnamesine konu taşınmazın ise uygulama imar planında okul alanı olarak tanımlandığı ve Milli Eğitim Bakanlığına tahsis edildiği, kamulaştırma yapılacaksa ilgili Bakanlık tarafından yapılması gerektiği, davacının mağduriyetinin bulunmadığı, aksine Hazinenin gelir kaybına sebep olduğu belirtilerek temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.