Danıştay 4. Daire E.2023/5488 K.2024/2329

Dava konusu istem: Yalova ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi, Yalova Devlet Hastanesi kuzeyinde Kazımiye Deresi ile... Sitesi'nin arasında kalan imar planında park alanı olarak ayrılmış olan taşınmazın 10.610,00 m²'lik kısmının 11/05/2016 - 05/09/2018 tarihleri arasında ''yürüyüş (park) ve spor alanları'' olarak fuzulen işgal edildiğinden bahisle 755.170,39 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve... sayılı ecrimisil ihbarnamesi ile bu ihbarnameye itiraz üzerine düzenlenen 227.761,10.-TL bedelli ... tarih ve... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptalleri istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; yaptırılan keşif ve bilirkişi incelemesi neticesinde; imar planında kamusal alan olarak ayrılan ve park alanı olarak görülen 3.200,00 m² yüzölçüme sahip taşınmazın tamamı üzerine davacı şirket tarafından spor alanlarındaki betonarme yapılar (basketbol sahası, futbol sahası, tenis kortları) olarak kullanıldığı, bundan dolayı fayda sağladığı göz önünde bulundurularak, taşınmazın emsal olarak alınan kira sözleşmesine göre davaya konu olan alan için 2019 yılı ecrimisil m² birim değerinin 8,44.-TL olarak hesaplandığı,

bu bedelin Maliye Bakanlığı tarafından açıklanan yıllık yeniden değerleme oranlarına göre yeniden değerlendirilerek 2016 yılı için ecrimisil m² birim bedeli 6,73.-TL, 2017 yılı için ecrimisil m² birim bedeli 7,10.- TL ve 2018 yılı için ecrimisil m² birim bedelinin 7,37.-TL olarak takdir edildiği,

bu doğrultuda, 11/05/2016-05/09/2018 tarihleri arasındaki dönemde kullanıldığından dolayı toplam ecrimisil miktarı olarak 52.608,28.-TL hesaplanmış olsa da 336 sıra Nolu Milli Emlak Genel Tebliğinin 5. maddesinde öngörülen belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve planlı alanlarda tarım dışı kullanımlar için taşınmazın emlak vergisine esas asgari değerinin yüzde üçünden az olamayacağı kuralı gereği ecrimisil tespit ve takdir edileceği, bu sebeple bedelin fahiş olmadığı,

3194 sayılı İmar Kanununun, 11. maddesine göre imar planında meydan, yol, su yolu, park, yeşil saha, otopark, toplu taşıma istasyonu ve terminal olarak düzenlenen taşınmazların belediyeye terk edileceği, ayrıca 5393 sayılı Belediye Kanununun 15. ve 2886 sayılı Kanunun 75. maddelerine istinaden Belediye taşınmazı olarak kabul edilen yerlerden de Belediyece ecrimisil istenebileceğinden, davalı idarenin, kamuya terk edilen ve planda gösterilen park alanı için ecrimisil talep etmesinde mevzuata aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sonuç olarak davacıdan 227.761,10.-TL ecrimisil istenilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, söz konusu taşınmazın gelir elde etmek amaçlı kullanılmadığı, imar planında belirlenen amacın dışına çıkılmadan bahse konu taşınmazın güzelleşmesi sağlandığı, bedelin hesaplanmasında esas alınacak birim bedelinin park alanı ya da yeşil alan olan taşınmazlara dair m2 birim değerine göre hesaplanması gerektiği, taşınmazın Yalova Belediyesinin özel mülkiyetinde olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.