KÜNYE
Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2023/5506 E., 2024/2185 K.·T.C. Danıştay Dokuzuncu Daire
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/5506
- Karar No
- 2024/2185
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Başkanlığı- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Yapı Sanayi Madencilik Enerji Müşavirlik Tic. A.Ş.
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E: ... , K: ... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
558 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ... , K: ... sayılı kararıyla; dava dosyasının incelenmesinden, davacı şirket adına, mal veya hizmet satın aldığı ...
Petrol İnşaat Anonim Şirketinden e-fatura yerine kağıt fatura aldığından bahisle 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının tahsili amacıyla dava konusu ödeme emrinin düzenlendiğinin anlaşıldığı, 14/12/2012 tarih ve 28497 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 421 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin 5. bölümünün 3. maddesinde, elektronik fatura ve elektronik deftere ilişkin olarak bu Tebliğ ile getirilen zorunluluklara uymayanlar hakkında Vergi Usul Kanununun ceza hükümlerinin tatbik olunacağı.
4. maddesinde, elektronik fatura uygulamasına dâhil olma zorunluluğu getirilen mükelleflerin elektronik fatura uygulamasına kayıtlı olan diğer mükelleflere kâğıt ortamında fatura düzenleyemeyecekleri, düzenlemeleri halinde kâğıt ortamında düzenlenen bu faturaların hiç düzenlenmemiş sayılacağı, açıklamalarına yer verilmiş ise de söz konusu 4. maddenin 04/04/2015 tarih ve 29316 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 448 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 3. maddesi ile kaldırıldığı,
diğer yandan, elektronik ortamda düzenlenmesi gereken faturalar yerine kağıt ortamında fatura düzenlenmesi halinde, belge düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören 7143 sayılı Kanun'la 213 sayılı Vergi Usul Kanunu 353/1 maddesinde yapılan değişiklik, 27/03/2018 tarihinde yürürlüğe girmiş olduğundan,
bu tarihten önce gerçekleşmiş elektronik fatura yerine kağıt ortamında düzenlenmiş fatura alınması fiilleri sebebiyle kesilen özel usulsüzlük cezalarının yasal dayanağı bulunmadığından 2017/Ağustos ve Kasım dönemlerine ilişkin kesilen özel usulsüzlük cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Dava konusu ödeme emrine konu özel usulsüzlük cezalarına ilişkin ihbarnamelerin usule uygun olarak tebliğ edildiği ve dava açılmaksızın kesinleştiği, kesinleşen amme alacağının tahsili için ödeme emri düzenlenmesinin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 9. Daire, E. 2023/5506, K. 2024/2185, 25 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama