Danıştay 4. Daire E.2023/5489 K.2024/5412

Dava konusu istem: Balıkesir ili, Ayvalık ilçesi, ... Parkı üzerinde davalı idareden kiralanmak suretiyle işletilmekte olan büfenin etrafındaki 62,00 m² açık alanın çit çevrilmek suretiyle bahçe olarak işgal edildiğinden bahisle Ayvalık Belediye Encümenince ... tarih ve ... sayılı karar ile aylık 1.100,00-TL ecrimisil tutarı belirlenmesine ilişkin kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: İdare Mahkemesince verilen kararda. 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 15., 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu'nun 9. ve 75., Hazine Taşınmazlarının İdaresi Hakkında Yönetmelik'in 4., 85., 86. ve 87. maddeleri ile 312 sıra sayılı Milli Emlak Genel Tebliği'nin 5. maddeleri hükümleri çevçevesinde, işgale konu olduğu ileri sürülen alanın belediyeye ait bir alan içinde kalıp kalmadığı,

kalıyorsa işgalin ne kadarlık bir alanı kapsadığı hususunun usulüne uygun mahallinde bir tespit yapılmadan ve ecrimisil bedelinin ilgili yerlerden usulüne uygun bir şekilde işgale özgü bir fiyat araştırması yapılmadan belirlendiğinden dava konusu işlemde bu yönlerden hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacıyla yapılan kira sözleşmesinin sadece kafeteryaya ilişkin olduğu, kira sözleşmesine aykırı şekilde davacı tarafından kafeteryanın etrafının çitle çevrilerek bahçe olarak kullanıldığı, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü beyanlarla da bunu bir nevi ikrar ettiği, dava konusu işlemin mevzuata uygun olarak tesis edildiği belirtilerek, temyize konu Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.