Danıştay 4. Daire E.2023/5571 K.2024/3843

Dava konusu istem: Ankara İli, Yenimahalle İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii, ... ada, ... sayılı parsel üzerinde bulunan ve tamamı Hazineye ait 1353,00 m² yüzölçümlü taşınmazın 15,00 m²'lik kısmına baz istasyonu kurulmak sureti ile işgal ettiğinden bahisle 28/02/2014-16/05/2016 tarihleri için 181.109,43 TL ecrimisil borcu olduğuna yönelik düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu işlemin iptaline ilişkin olarak verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolunda verilen kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 14/05/2018 tarih ve E:2018/185, K:2018/1762 sayılı kararı ile bozulması üzerine istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, 36.951,10 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine, bu tutarı aşan kısım için ise işlemin iptali yolunda verilen kararın temyizen incelenmesi neticesinde Danıştay Onuncu Dairesinin 13/02/2020 tarih ve E:2019/10287, K:2020/506 sayılı kararı ile redde ilişkin kısmın onanarak kesinleşmesi,

iptale ilişkin kısmın ise bozulması üzerine bozma kararına uyularak Bölge İdare Mahkemesince.

36.951,10 TL'yi aşan kısmı yönünden dava konusu taşınmazın emsalleri niteliğinde olan ve baz istasyonu olarak kullanılan taşınmazlara ilişkin olarak belirlenen kira bedellerine uygun şekilde ecrimisil bedeli tespit ve takdir edildiği dikkate alındığında, davacı şirketten 181.109,43 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık, dava konusu işlemin iptali yolundaki İdare Mahkemesi kararında ise hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılarak, istinaf başvurusunun kabulüne, 36.951,10 TL'yi aşan kısım yönünden dava konusu işlemin iptaline ilişkin kısmın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hazinenin ecrimisil yetkisinin olmadığı, ayrıca bedelin fahiş hesaplandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.