Danıştay 4. Daire E.2023/5622 K.2024/2775

Dava konusu istem: ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesinde bulunan mülkiyeti Hazineye ait ... ada,... parsel sayılı taşınmazın 634,00 m²'lik kısmının, 03/01/2013-02/01/2018 tarihleri arasında, çay bahçesi-kafeterya yapılmak suretiyle fuzulen işgal edildiği gerekçesiyle 312.467,14 TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın adına tescil edildiği tarihten (26/10/2017) itibaren ecrimisil tahakkuk ettirebileceği açık ise de, taşınmazın adına tescilinden önceki tarihleri de (03/01/2013-02/01/2018) kapsayacak şekilde ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin dava konusu ecrimisil düzeltme ihbarnamesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında iken İmar Kanunu'nun 11. maddesi kapsamında kamuya terk edildiği, amacı dışında kullanıldığının tespit edilmesi üzerine Hazine adına tescilinin sağlanıldığı, tescil öncesinde de Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğü nezdinde olduğu, bu nedenle de tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.