Danıştay 4. Daire E.2023/5623 K.2024/7757

Dava konusu istem: İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Mahallesi, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın yanında bulunan yeşil alanın 3.300,00 m²'lik kısmının, 28/02/2008-28/02/2013 tarihleri arasındaki dönemde, satış ofisi, şantiye alanı ve inşaat malzemesi koyma yeri olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgal edildiğinden bahisle 728.640,00TL ecrimisil istenilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı ecrimisil ihbarnamesiyle, bu ihbarnameye yapılan itirazın reddine dair ... tarih ve ... sayılı ecrimisil düzeltme ihbarnamesinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştayın bozma kararı üzerine İdare Mahkemesince verilen kararda; dava dosyasındaki bilgi ve belgelerle, mahallinde 04/09/2020 tarihinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak alınan bilirkişi raporundun birlikte değerlendirilmesinden, dava konusu alan için 28/02/2008-28/02/2013 tarihleri arasındaki dönem için istenebilecek ecrimisil miktarının 744.540,00TL olabileceği ve idarece talep edilen 728.640,00TL ecrimisil tutarının hak ve nefasete uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu alanın hazine arazisi olduğu ve alanı maliğin izni ve bilgisi dahilinde kullandıklarından fuzuli şagil olmadıkları gibi aksi kanaat halinde dahi, davalı idarenin işlem yapma yetkisinin bulunmadığı ve bedelin fahiş hesaplandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.