Danıştay 4. Daire E.2023/6929 K.2024/881

Dava konusu istem: Adana ili, Seyhan ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde faaliyet gösteren işyeri için ... adına düzenlenmiş olan Taksi Durağı faaliyet konulu iş yeri açma ve çalışma ruhsatının iptal edilmesi istemine ilişkin ... tarih ve ... sayılı başvurunun zımnen reddine dair işlem ile anılan kişiye verilen iş yeri açma ve çalışma ruhsatının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 1., 2. ve 7., 3572 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına Dair Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair Kanun'un 3., İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 1., 2., 4. ve 5., Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliği'nin 1., 2. ve 29. maddelerinden ve kazanılmış haklara saygı ilkesinden bahisle, sıhhi işyerleri hakkında işyeri açma ve çalışma ruhsatının ilçe belediyesi tarafından verilebilecek olması,

Adana Valiliği İl Trafik Komisyon Başkanlığının ... gün ve ... sayılı kararı ile müdahil ... adına 12/03/1990 günlü, 1160 sayılı ve 3. sınıf taksi durağı faaliyet konulu işyeri açma ruhsatının düzenlenmesi birlikte dikkate alındığında, Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliği'nin 29.maddesinde belirtilen Adana Valiliği İl Trafik Komisyonu kararı üzerine elde edilmiş, geçerli ve kazanılmış hakkın ... yönünden oluştuğunun anlaşıldığı,

davalı idare tarafından tesis edilen zımni red işlemi ile müdahil ... adına düzenlenen ... tarih ve ... sayılı sıhhi müessese sınıflı işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 7. maddesinde; büyükşehir ulaşım ana planını yapmak veya, yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini planlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergahlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek;

büyükşehir içindeki toplu taşıma hizmetlerini yürütmek ve bu amaçla gerekli tesisleri kurmak, kurdurmak, işletmek veya işlettirmek, büyükşehir sınırları içindeki kara ve denizde taksi ve servis araçları dahil toplu taşıma araçlarına ruhsat vermek yetki ve sorumluluğunun büyükşehir belediyelerine verildiği, aynı Kanun'un 9. maddesine dayanılarak çıkarılan Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliği'nin 18. maddesi uyarınca taksi durağı işletilmesi ile ilgili iznin UKOME tarafından verilemesi gerektiği ve bu hususta UKOME tarafından verilmiş bir izin olmadığı, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olmadığı belirtilerek,

davanın reddi yolundaki Mahkeme kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi İdare Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.