Danıştay 4. Daire E.2023/7254 K.2024/950

Dava konusu istem: ... Vakfı yönetim kurulu üyesi olan davacı tarafından, ... İli, ... İlçesi, ... Sokak No:... adresinde faaliyet gösterilen iş yerinde, ruhsatsız şekilde kapalı otopark işletmeciliği yapıldığı gerekçesiyle 16/11/2020 tarihinde mühürleme işlemi uygulanacağının bildirimine yönelik Zabıta Daire Başkanlığı'nın 11/11/2020 tarihli tebliğ işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; bahse konu otopark faaliyet için yetkili idare olan davalı idarece düzenlenmiş işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığı, ruhsatsız faaliyetin sonlandırılması amacıyla tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu mühürleme işleminin davacının yönetim kurulu üyesi olduğu vakfa ait iktisadi işletme hakkında tesis edildiği, davacının uyuşmazlık konusu işlemle kişisel, meşru ve güncel bir ilişkisinin bulunmadığı değerlendirildiğinden yukarıda belirtilinen usul kuralları uyarınca davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın reddi yönünde verilen kararda sonucu itibari ile hukuki isabetsizlik görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafça, vakfın başkan yardımcısı sıfatıyla dava açma hak ve ehliyetlerinin bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ:...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.