Danıştay 4. Daire E.2023/7542 K.2024/52

Dava konusu istem: İzmir İli, Aliağa İlçesi, … Mahallesi, … Caddesi, No:… adresinde, birahane faaliyet konulu işyeri açma ve çalışma ruhsatı ile faaliyet gösteren işyerinde yapılan denetimde konsomatris çalıştırdığından bahisle ruhsatının iptal edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile anılan işlem nedeniyle iş yerinin mühürlenmesine ilişkin kararın iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 13. maddesi uyarınca ruhsat iptali koşullarının gerçekleşmediği, davacıya ait iş yerinde ruhsat kapsamı dışındaki konsomasyon faaliyetinin işyeri ruhsatının iptalini gerektiren fiillerden olmadığı, bu fiil nedeniyle idari para cezası verilebileceğinden bahisle dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işyerinde konsomatris çalıştırıldığının sabit olduğu, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik uyarınca yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.