Danıştay 4. Daire E.2023/7621 K.2023/5505

Dava konusu istem: Davacı tarafından, İstanbul ili, Şişli ilçesi, … Mahallesi, … Caddesi, … İşmerkezi, No:…, giriş katı adresinde depo olarak kullanılan işyerinin, işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmaksızın faaliyet göstermesi nedeniyle faaliyetten menine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ayakkabı satış mağazasına ait depo olarak faaliyet gösteren işyerinin ilgili belediyeden işyeri açma ve çalışma ruhsatı almadan faaliyet göstermesi nedeniyle söz konusu işyerinin faaliyetten meni yolunda tesis edilen dava konusu işlemde, usule ve hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, işyeri açma ve çalışma ruhsatı başvurusu bulunduğu ancak taşınmazın otel kullanımı için yapı kullanım izni olduğundan bahisle ruhsat verilmediği, taşınmazla ilgili ticari amaca yönelik verilen yapı kayıt belgesi bulunduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.