Danıştay 4. Daire E.2023/7648 K.2024/8057

Dava konusu istem: İzmir ili, Menemen ilçesi, ... Mahallesi, ... Sokak, No:... adresinde yer alan halı saha işletmesi ile ilgili davalı idarece tesis edilen 01/07/2022 ve 04/07/2022 tarihli mühürleme işlemlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının ruhsat devri talebinin reddine gerekçe olarak gösterilen imara aykırılık ve diğer aykırılıkların tespit edildiği tarihten itibaren 15 günlük süre verilmesi ve verilen süre içerisinde ruhsat devrine yönelik başvuru yapılmaması yahut yapılan başvurunun reddedilmesi üzerine mevcut ruhsatın iptal edilmesi sonrasında mühürleme işlemi yapılması gerekirken söz konusu prosedüre uyulmaksızın zabıta görevlilerince doğrudan tesis edilen dava konusu mühürleme işlemlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu, süre verilmesine gerek olmadığı, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.